:)
wel ,
kzal beginnen met een tijdje terug want kheb al eventjes niks meer geschreven. mijn stage op het verlos zit er dus op en het was echt een hle toffe ervaring ! Mijn mentor was heel lief bij het afscheid en ik zal het daar en haar zeker missen. Ik heb nu 32 bevallingen dus nog 8 te gaan in België wat denk ik wel nog moet lukken op 3 weken. Mijn nieuwe stageplaats is ook echt super ! Ik leer veel bij over de verschillende pathologiën en mag veel bloedprikken en spuitjes geven zalig dus :p maar het is minder hectisch en chaotisch dan op het verlos dus het doet wel goed.
ondertussen is Fien hier een vriendin van Lien en we zijn eens uitgeweest in bairro alto, goedkope drank maar veeeel te opdringere Portugesen ! Nu zijn Lien en Fien voor een weekje naar de algarve want Lien heeft een week vakantie en kwas best wel een beetje bang om een week alleen te zijn maar het valt super goed mee. Ik ben vandaag zelfs alleen gaan zwemmen ! twas me wel wat. ik kwam daar toe in mijn bikini en de redder kwam naar mij om te zeggen dat dat niet mocht het moest een zwempak zijn maar dat heb ik niet. hij vroeg me ook waar mijn badmuts was maar dat heb ik dus ook niet maar bon, dan zei hij ok doe nu maar de test. ik dacht bij mezelf welke test en waar ben ik in hemelsnaam terecht gekomen ?? blijkbaar moest ik 150 meter zwemmen crow ! en ik kan dat langs geen kanten. nadat ik het toch had geprobeerd zei hij ok, maar draag in het vervolg geen make-up haha ik voelde me zo belachelijk. Het was helemaal compleet als er me na een halfuur een oudere man aansprak met panda :p maar hij was vriendelijk en we hebben wat gepraat en plots kwam er en meisje naast me staan die zei in het engels ben je ook op erasmus ? We zijn beginnen babbelen en niet meer gestopt. tis echt een tof, vlot en interessant meisje. Ik heb haar zelfs meegevraagd naar het appartement omdat het zo dicht was en we hebben samen gegeten het was echt gezellig. zoiets zou ik me niet kunnen voorstellen in België. we hebben nummers uitgewisseld en gaan zeker nog eens samen zwemmen!
Ik begin me echt meer en meer thuis te voelen en nu vind ik dat het einde al in zicht is over 42 dagen ben ik opnieuw thuis maar ik denk dat ik het hier toch zal missen :)
grtjes ! :)
sofia
x
what a night
hey iedereen,
Net een bewogen shift achter de rug, het begin van de shift was erg triestig. Er was een zwangerschapsafbreking van 16 weken omwille van anenecephalie en vond dat er hier erg licht mee omgesprongen werd. Het zwaarste vond ik echter als er amper 1 uur later een mevrouw kwam van op een andere afdeling ( materno oftal waar Lien al 3 weken heeft gestaan waar zwangere vrouwen met problemen liggen) Ze kwam naar het verlos omdat ze contracties had gekregen ze was 24 weken ver en had al sinds 22 weken gebroken vliezen. Toen de dokter kwam onderzoeken of ze ontsluiting had was het kindje echter al geboren. Men vertelde aan de papa wat er aan de hand was en of hij het wou zien. Dat wilde hij nie en werd naar buiten gebracht, ook de mama wou haar kindje niet zien. Ik was enorm verschoten want had dit nie zien aankomen en had ook nog nooit een baby van 24 weken oud gezien. ze wikkelden haar in een doek en werd daarna gewogen. vervolgens in een plastieken doosje gestopt wat ik erg confronterend vond. Mijn mentor zei dat het geen mooi zicht was een kindje van 24 weken maar ik was het er niet helemaal mee een. het ziet er natuurlijk wel vreemd uit maar het is al zo 'perfect' handjes, voetjes, ogen, mond, neus... het moest enkel nog groeien. de mama wilde het kind nie zien en niet begraven dus werd er gelogen over het gewicht. ( het is hier vanaf 24 weken en 500 gram dat het kindjebegraven moet worden)
Ik was er toch even stil van geworden en vond het allemaal nogal zwaar terwijl iedereen zo gewoon deed en al aan het lachen was zelfs waar de moeder bij was. Maar veel tijd om na te denken had ik niet ik werd naar een kamer geroepen naar een vrouw die ik zelf ook al een tijdje had gevolgd de dokter had gevoeld en ze was volledig. ik maakte alles klaar maar dar was geen tijd meer voor, plots ripe de dokter tegen de vrouw dat ze moest stoppen met persen en ik zag het hoofdje al komen. ik deed vlug handschoenen aan ( te vlug want zat er de helf niet goed in :p ) ik was nog net op tijd om de baby op te vangen en kreeg daarbij een golf vruchtwater over me heen. Dat was echt de snelste bevalling die ik al had gezien het was dan ook al een derde kindje. de mama en baby maakten het erg goed de mama had enkel een klein scheurtje en ik mocht opnieuw hechten maar ik blijf het moeilijk vinden :)
Voor de rest gaat alles hier heel goed, ik ben bijna opnieuw volledig in orde na de diefstal enkel nog een nieuwe metrokaart maar ik geraak er nooit wegens men uren en euhm wegens te lui :p hehe
groetjes xxx
wat nieuws uit Lissabon
Ola!
ondertussen al 3 weken in Lissabon, dus mss tijd om te laten weten dat alles oké gaat met me!Het was even aanpassen om hier te zijn, maar ondertussen hebben we onze draai gevonden!
Mijn eerste 3 weken stage zitten er al op. Ik stond op een observatieafdeling voor zwangere vrouwen met een pathologie. Qua therapie ongeveer te vergelijken met hoe het in België gaat, maar er zijn hier toch wat andere gewoontes. Zo blijkt boeren, smsen/bellen, boekske lezen, facebook/mails checken, televisie kijken,...allemaal mogelijk op de werkvloer. Privacy kennen ze hier niet echt: ze liggen met zo'n 6 à 8 vrouwen op een kamer, iedereen kent er de ander zijn probleem en ze zitten dan ook vaak te keuvelen aan elkaars bed, het heeft wel iets gezelligs. Maar wetende dat die vrouwen daar soms weken liggen, zou ik toch liever wat meer privacy hebben...Ook de taakverdeling is wat anders: je hebt vroedvrouwen, verpleegsters en auxilares. Als vroedvrouw doe je de dingen gericht op de zwangerschap: harttonen beluisteren, CTG's, inwendige onderzoeken,... De verpleegkundigen houden zich meer bezig met het algemeen medische: medicatie klaarzetten en geven, vitale parameters controleren,... en dan heb je nog de auxilares, dat zijn de hulpjes: die mogen naar de belletjes gaan, bedden opmaken of verversen, bedpannen ledigen,...het meer ‘vuile' werk dus eigenlijk (een beetje zoals de stagairs in België
Voor de rest hebben Sofie (meisje van mijn school) en ik vaak andere uren, wat wel wa saai is, want dat betekent dat we onze vrije tijd vaak alleen moeten invullen. Zaterdag is het ons toch eens gelukt om samen een stapje te zetten. We zijn naar een optreden van dEUS geweest, waar bevestigd werd dat ik echt wel fan ben en ook dat Sofie ze eigenlijk echt niet goe kent
Morgen start ik ook op verlos voor 6 weken. Verlos is voor mij toch altijd een beetje stress, dus ‘k vind het wel spannend. Hopelijk moeten er de komende weken veel vrouwen bevallen, want ‘k heb wel nog wat bevallingen nodig voor ik mijn diploma in handen kan nemen (we moeten zelfstandig 40 bevallingen doen). Ik hou jullie wel op de hoogte hoe ik het er vanaf breng!
Tchau
P.S. Voor degene die me willen bereiken:
Mijn Portugees nummer: +351967323278
Post kan je versturen naar: Lien Bostoen, Rua Jorge Afonso MF (1/E), 1600 Lisboa, Portugal
En natuurlijk ook via skype en e-mail hé!
tbegint te lukken :)
hey iedereen,
Ben hier nu 12 dagen en alles valt zo stillekes aan op zen plooi, ik begin het systeem van de metro's door te hebben, ik begin mijn weg te kennen, de gewoontes op dienst, de winkels etc. :)
Ondanks de soms moeilijke momenten heb ik er ook veel mooie op dienst. Zo was er een erg mooie bevalling van een koppeltje die ook Engels spraken, het deed eens goed om te kunnn communiceren en meer te kunnen zeggen dan enkel het hoogst noodzakelijke en enkel hetgene wat ik kan in het Portugees. Het Portugees is niet simpel! Het wordt wel elke dag beter maar toch ik word er soms moedeloos van dat ik dingen wil vertellen maar ze me niet kunnen verstaan maar gebarentaal doet ook veel. :)
Dat koppeltje heb ik dus mogen volgen heel de arbeid lang, heb mogen sonderen, CTG aanleggen interpreteren, toucheren als ik vond dat het nodig was ze was echt mijn parturiënte en natuurlijk met toestemming van mijn mentor mocht ik haar volledig zelfstandig opvolgen. Ook de bavalling heb ik mogen doen en toen het kleine meisje op de wereld kwam was de papa zo ontroerd dat ik het er zelf ook even moeilijk van kreeg. Het is leuk hoe sommige bevallingen me nog steeds zo kunnen raken.
achteraf heb ik ook nog de vrouw mogen hechten en de nazorgen uitgevoerd het was echt een volledige totaalzorg en vind da echt leuk om te doen! Het koppel was ook erg dankbaar en vonden me zeer lief en wie hoort dat nu niet graag :) Ik zal ze niet snel vergeten en ze zijn een stimulans om door te gaan. maar ook vooral om mezelf te blijven in deze soms wel erg harde mentaliteit. Ik blijf vaak geschokt over hoe ze hier met mensen kunnen omgaan en met baby's maar net zoals in België heb je veel verschillen tussen de vroedvrouwen onderling.
Ze blijven ook verbaast hier als ik vertel dat vroedkunde in België maar 3 jaar is en we eigenlijk ook als verpleegster kunnen werken maar dat dat binnenkort zal veranderen maar nu nogal moeilijk is door dat we lang geen regering hadden enz... leg daar maar es uit aan mensen die niet goed Engels verstaan :p Ze zijn hier wel erg lief voor mij en dat doet ook heel veel.
Binnenkort komt Evelien en ben ik 3 dagen vrij ik kijk er heeel hard naar uit om Lissabon eindelijk eens een beetje te verkennen en eens te rusten en genieten !
beijinhos
Sofia
xxx
eerste weekje
hallo iedereen :)
Ik krijg van vele mensen smsjes en vragen hoe het hier nu is en het doet echt deugt te weten dat jullie zo veel aan me denken en meeleven. om jullie wat op de hoogte te houden heb ik een blog gemaakt maar uiteraard al ik jullie persoonlijk blijven smsen en babbelen we wel nog via facebook ! :)
De eerste dag dat we zijn aangekomen was een zondag. Er waren niet veel winkels open en we hadden hier nog nisk op ons appartement om te eten, dus gingen we een restaurantje zoeken. Er zijn hier erg veel van die kleine, jah wet niet goed hoe ik het moet noemen. ( je kan er zowel drank sigaretten kopen en ook gewoon eten maar ze verkopen ook brood .. een beetje vanalles dus) Er staan meestal niet veel tafels en in zoiets zijn we binnen gegaan. Er stonden 3 tafels en en paar stoelen en als ik om olijven vroeg hadden ze er geen meer, soep van de dag ook niet meer. Lien en ik keken naar elkaar en bestelden in ons beste portugees (wat nu echt nog gene vette is ) een gebakken ei met kaas. we waren al aan het denken wat we zouden doen achteraf om nog wat te eten omdat we dachten dat dit nooit genoeg zou zijn. het kostte dan ook maar 4 euro maar tot onze grote verbazing kregen we zelfgesneden frietjes, een heel groot ei, salade en rijst? het was erg veel en heel lekker. :)
De eerste werkdag was vooral veel heen en weer geloop om papieren in orde te maken en hebben we veel uitleg gekregen over vanalles. Ik begin op het verloskwartier en Lien op een afdeling waar er zwangere vrouwen met een pathologie liggen zoals pre-eclampsie, HELLP, preterme contracties enz... we hebben vaak andere uren dus zien we elkaar niet zo heel erg vaak. Het ziekenhuis waar we stage doen heet het MAC en is een soort ziekenhuis speciaal voor vrouwen. Zoals alle ziekenhuizen is dit ziekenhuis streng bewaakt en je komt er niet zo maar in aan elke ingang staan er beveilingsagenten en je hebt een pasje nodig om binnen te gaan. Ook als je mensen wil bezoeken is het niet evident ( slecht 2 personen per das en je hebt ook een pasje nodig)
Het verloskwartier is heel anders dan in België ze zijn hier veel harder zowel tegen de baby's as tegen de vrouwen. de vroedvrouw doet hier alles, ik heb hier nog geen dokter gezien de de bevalling heeft gedaan. Er zijn 11 verloskamers en die liggen heel vaak volledig vol. Als er hier iets mis gaat ( bij een inleiding van de bevalling die niet vorderd of een forceps of ventouse die moet gebeuren) dan worden ze naar een andere afdeling gebracht waar de bevalling zal door gaan.
ik zal anders al eventjes alle verschillen opsommen die ik tot nu toe al heb opgemerkt.
* De papa moet het uur van de geboorte zeggen het is een soort erezaak
*Bij inspuitingen van de baby geen ontsmettingsalcohol ze beschouwen de baby's als steriel
*de vroedvrouw doet hier alles (soms zelfs een bevalling alleen)
*zachte aanpak van de baby is hier not done en krijg onder mijn voeten als ik te zacht ben :)
* de vrouwen die een epidurale hebben kunnen nog gewoon rondwandelen en na 8 cm krijgen ze geen extra verdoving meer zodat ze goed kunnen persen.
* bijna elke vrouw krijgt epidurale verdoving ( heb al 1 zonder gezien maar die kwam binnen met volledige ontsluiting)
*de vroedvrouwen hebben hier assistentes ! ze moeten niet zelf naar de belletjes gaan en niet zelf opruimen. De assistentes zijn een soort verzorgenden/poetsvrouwen.
* de anamnese en het papierwerk gebeurd eerst ergens anders door andere vroedvrouwen ( ze hebben hier een zeer sterke taakverdeling) de vrouw die bevalt ziet hier dus heel erg veel verschillende mensen
* privacy = 0%
ik heb tot nu toe al 4 bevallingen gedaan en al enkele keren mogen hechten. Het is niet eenvoudig maar de portugeese vroedvrouwen zijnheel vriendelijk en geven me veel leerkansen. Ook mijn mentor is heel lief en noemt me haar ''adoptive daughter'' :) ze spreken hier Engels maar een heel klein beetje en ze spreken het ook niet graag. Snel Portugees leren is dus de boodschap :)
Ons appartementje valt super goed mee ! Klein maar heel gezellig en groot genoeg voor 2. De huisbaas valt ook heel goed mee en zorgt hel goed voor ons :)
lieve groetjes
xxx
Welkom op mijn Reislog!
Hallo en welkom op mijn reislog!
Dé plaats om op de hoogte te blijven van alle avonturen en ervaringen tijdens deze reis. Vanaf nu zul je hier dan ook regelmatig nieuwe verhalen en foto's vinden, en via de kaart weet je altijd precies waar ik me bevind en waar ik ben geweest! Meer informatie over mijzelf en de reis die ik ga maken vind je in het profiel.
Wil je automatisch een mailtje ontvangen wanneer er een nieuw verhaal of een nieuwe fotoserie op deze site staat? Meld je dan aan voor mijn mailinglijst door je e-mail adres achter te laten in de rechter kolom.
Ik zie je graag terug op mijn reislog en laat gerust af en toe eens een berichtje achter!
Leuk dat je met me meereist!
Groetjes,
Sofie